τυφλόμυγα

Θα παίζουμε τυφλόμυγα, να ψάχνω με τα χέρια μου το σχήμα σου και με τα χείλη τα δικά σου και θα κάθομαι έξω απ΄την μπανιέρα όταν σε τυλίγουν οι αφροί, να σου τρίβω την πλάτη και να σου φιλάω την κοιλιά και θα βγαίνουμε απ΄το χέρι για ποτό και να μη με νοιάζει που πίνεις απ΄το δικό μου και να σε συναντώ στον Οφιούχο και σε άλλους πλανήτες που μπερδεύουν τους αστρολόγους και που πιθανόν να μην υπάρχουν καν και να σου γράφω μισά γράμματα και να γελάω με λογικά και παρανοϊκά που μου ψιθυρίζεις, να σου μαθαίνω τα τραγούδια μου, να μου μαθαίνεις τα δικά σου, να βλέπουμε ταινίες αγκαλιά στον καναπέ χωρίς ν΄αντέχουμε να φτάσουμε στο τέλος, να σε φωτογραφίζω καθώς κοιμάσαι και να σου φέρνω τον καφέ μόλις ξυπνάς, να μου κλέβεις τους αναπτήρες απ΄την τσάντα μου και να καπνίζεις για να θυμίζεις την εικόνα σου και να σε θέλω τόσο πολύ το πρωί που να μην αντέχω και να σε ξυπνάω, να φιλάω το στέρνο σου, να χαϊδεύω τα μαλλιά σου, το δέρμα σου και να σου λέω συνεχώς πόσο μ΄αρέσουν τα μάτια σου κι εκείνο το πλάγιο βλέμμα που νοσταλγώ και να περιμένω στα σκαλιά μέχρι να γυρίσεις στο σπίτι και να σε φιλάω όταν σε βλέπω να έρχεσαι, να σου δίνω κυκλάμινα και να χαίρομαι όταν μπερδεύομαι μαζί σου, να στενοχωριέμαι που δε σ' ήξερα χρόνια πριν και να νιώθω το δέρμα σου στο δέρμα μου, να γαληνεύω που δε θυμώνεις  και να σε αγκαλιάζω όταν αγχώνεσαι, να σε φιλάω όταν πονάς και να θέλω να σε μυρίζω, να σε αγγίζω, να σε γεύομαι, γιατί πονάω όταν είσαι μακριά και λιώνω όταν χαμογελάς και να ξεχνάω ποια είμαι όταν γελάς και να μοιράζομαι αυτή τη συνεχή, αδιάκοπη και παρανοϊκή 
αγάπη που έχω για σένα.