Μύριζε θάλασσα μέσα στο στέρνο σου,
θάλασσα κι αέρας από νοτιά, γιομάτος κι αυτός αλμύρα στην καρδιά του.

Κούρνιαζε λιοντάρι μέσα στο στέρνο σου,

λιοντάρι σερνικό με χαίτη ν' ανεμίζει στην αλμύρα σου.

Κούρνιαζα κι εγώ μέσα στην αγκάλη σου,

θάλασσα, λιοντάρι και δυο μάτια λιγωμένα, όλα δίπλα δίπλα.

Έτσι περπατώ εκεί που σ' ερωτεύομαι.
Έτσι σ' αγαπώ σαν παίρνει να βραδιάζει.
Και όταν ξημερώνει σε λαχταρώ για τ' αύριο

Σε ποιο μπαλκόνι κατοικεί η Ιουλιέτα?

Κάτω από ποιον κισσό φιλήθηκε για πάντα?

Και μετά?

Τι χρώματα πήρε μετά η μέρα?

Το εδώ, το εκεί, το κοντά σου

Κι αν αναρωτηθείς τι χρώμα φορώ όταν σε σκέφτομαι
θα σου φυσήξω στις χούφτες δέκα καραμέλες
και μια πεταλούδα
και θα σου δωρίσω εκείνο το βιβλίο με τις σελίδες τις λευκές
να πλέξεις τις νότες της φωνής σου στις σελίδες του
Να σε διαβάζω όταν μου λείπεις
Γιατί ξέρω πόσο σ΄αγαπώ