Βγήκα στο δρόμο ρίχνοντας πρόχειρα πάνω μου τη ζωή που μου είχες φέρει. Την έσφιξα τόσο πολύ τυλίγοντάς την, που μου κόπηκε η ανάσα. «Για να ζεσταθώ» σου είπα στα ψέματα, ενώ απλά ήθελα να πολεμήσω τον πόνο με άλλο πόνο και μετά κρύφτηκα στο στέρνο σου για δυο ώρες. Και κάτι. Τώρα πάω να περπατήσω τα λεπτά, να τα φτάσω ως το βράδυ για να σ’ ανταμώσω.