σε είδα στον ύπνο μου απόψε...μέρες είχες να φανείς...τα μαλλιά σου πιο μακρια, πιο γκρίζα...τα γένεια σου το ιδιο...
τα μάτια όμως ίδια.. μόνο πιο βουρκωμένα λες με μια ανείπωτη θλίψη μέσα τους...αμίλητος...
η γεύση σου ίδια...πόσα ίδια τελικα..και τα πιο πολλά μέσα μου...απαράλλαχτα...
φεύγοντας ξέχασα τα πάντα εκεί...ούτε ένα ρούχο δεν πήρα μαζί μου...κι ήθελα να γυρίσω...κι αυτός ο μαϊστρος...κρυώνω...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου