σε ταϊζω με κουταλιες αγαπης
σε μια κλοπη απο λεξεις που γιναν Ατλαντας
για να σηκωσουν το βαρος της καρδιας
και των αποκλινοντων συναισθηματων...
παρε μια μεριδα φως
... και πλυνε επιτελους τα σκοταδια μου..
κι ελα να μαθουμε τους γλωσσοδετες
του αφαντου clown
που ποτιζει με τα δακρυα του
το πολυτιμο bonsai...
να πουλησουμε λες τα υπαρχοντα μας
για ενα εισιτηριο με τον Τιτανικο
και σαλπαροντας να ταξιδεψουμε μαζι
στην στροφη που δεν τελειωνει..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου